EVP | Foto/video  | Transcommunicatie in de natuur | Bewijzen | Links | Contact | Startpagina |  

EVP Start | Media  | Historie | TheorieŽn | Methoden | Ervaringen | Audio | Literatuur | EVP Links |
                                 >Sheldrake
  Transcommunicatie en morfische resonantie ?  
Is het stemmenfenomeen wellicht te verklaren met behulp van de revolutionaire hypothese van vormende oorzakelijkheid en morfische resonantie van de Engelsman Rupert Sheldrake ? Of kan transcommunicatie juist die theorie ondersteunen ?

Heel beknopt: Sheldrake gaat er van uit dat het universum gezien kan worden als een evoluerend organisme en dat alle organische verschijningsvormen een eigensoortig morfogenetisch (morphos=vorm) veld hebben, onafhankelijk van tijd en ruimte. Dit geldt van kleine vormen (zoals atomen en moleculen) tot grote ("moeder aarde"). Maar ook sociale groepen, zoals een zwerm vogels.
   
Iedere ervaring van een organisme resoneert naar dit wat je misschien een collectief bewustzijn zou kunnen noemen, en wordt onderdeel van een soort genetisch geheugen van dat type vorm. Het morfogenetisch veld wordt verantwoordelijk gehouden voor de ontwikkeling en de vorm. Er zijn proeven gedaan die in die richting wijzen. Een bekend voorbeeld is dat als ratten in een bepaald laboratorium iets geleerd wordt, ratten in een ander laboratorium ditzelfde sneller leren dan anders. Nog immer raadselachtige fenomenen als telepathie en instinct zouden op deze manier kunnen worden verklaard.
De traditionele wetenschap omschrijft de denkbeelden van Sheldrake doorgaans als "knap bedacht en weinig tegenin te brengen, maar verder klinklare nonsens". Ik kan me als "niet-wetenschapper" misschien maar beter niet aan dit vraagstuk wagen. Via transcommunicatie ontvangen informatie blijkt soms echter prima inpasbaar binnen de theorieŽn van Sheldrake. Een heel concreet voorbeeld, gelijkend op het voorbeeld van de ratten: Sheldrake heeft ooit een experiment uitgevoerd waarbij een groep mensen een kruiswoordraadsel oploste de dag voordat het in een krant werd gepubliceerd. Een andere groep mensen op een ver verwijderde lokatie bleek het raadsel na publicatie beduidend sneller te hebben opgelost, dan wanneer het niet vooraf al door anderen was gedaan. De informatie was dus op een of andere manier overgedragen aan de tweede groep die kennelijk niet helemaal opnieuw "het wiel hoefde uit te vinden". Dit heeft te maken met resonantie (afstemming), ook een kernbegrip in de transcommunicatie.

Ik heb ooit een stem opgenomen die me heel sterk aan dit voorbeeld deed denken. De boodschap was als volgt: "Dit horen wij. Zullen we doorgaan? Ook wij zijn op zoek naar een verklaring, het leven gaat door....het leven gaat verder" . Ik heb heel sterk de indruk dat ook hier sprake was van een in resonantie zijn met "gelijkgestemden", een contact dus met andere onderzoekers op het gebied van transcommunicatie. Vooral de zin : "Ook wij zijn op zoek naar een verklaring" geeft me dat gevoel. En : "Het leven gaat verder" ? Het zou kunnen slaan op de ontwikkeling van de collectieve (spirituele) ontwikkeling der mensheid. Of toch een leven na de dood. Of allebei. Wie zal het zeggen. Sheldrake laat de levensbeschouwelijke thema's overigens buiten zijn theorie. Hij beschrijft puur de processen zoals ze volgens hem werken. Vragen over schepping of evolutie wil en kan hij met zijn theorie ook niet beantwoorden.

Wie meer wil weten over Sheldrake en zijn fascinerende denkbeelden kan terecht op zijn website: http://www.sheldrake.org/ of type gewoon is zijn naam in bij Google. Duizenden hits. Ook interessant en helemaal passend binnen dit kader is het Global consciousness project .
Tot slot een passage uit zijn boek "De wedergeboorte van de natuur" over zijn visie op Gaia (moeder Aarde als levend organisme) in relatie tot zijn theorie.

Het morfische veld van Gaia
Uitgedrukt in de bewoordingen van de hypothese van de formatieve causatie kan het doelgericht, ordenend veld van Gaia worden opgevat als haar morfisch veld. Dergelijlke velden bezielen organismen olp elk niveau van complexiteit, variŽrend van melkwegstelsels tot mieren en van apen tot atomen. Ze ordenen, integreren en coŲrdineren de samenstellende delen zodat het hele stelsel zich ontwikkelt overeenkomstig zijn karakteristieke bestemming en doel; ze handhaven de integriteŪt: van het stelsel en zorgen ervoor dat het zich kan herstellen wanneer het een beschadiging heeft opgelopen.
Tegen de achtergrond van die algemene principes zouden we dus verwachten dat het morfisch veld van Gaia haar verschillende samenstellende processen coŲrdineert, zoals de circulatie van gesmolten steen in het inwendige van de aarde, de dynamica van de magnetosfeer, de bewegingen van de continentale schollen, de circulatiepatronen van de zeeŽn en de atmosfeer en hun chemische samenstelling, de regeling van de temperatuur op aarde en de evolutie van ecosystemen. Deze regulerende activiteiten zouden, net als die van de morfische velden in systemen op elk ander niveau van complexiteit, een ordening betekenen van overigens onbepaalde, probabilistische processen. Het idee van een morfsch veld van Gaia lijkt op het eerste gezicht misschien slechts een poging een nieuwe naam te geven aan de ziel van de aarde en niet meer te betekenen dan vage kreten zoals 'complex zichzelf ordenend systeem', 'zelfregulerend∑ eigenschappen' en 'zich manifesterende holistische principes'. Maar het is, geloof ik, veel meer dan dat.
Ten eerste plaatst het Gaia binnen het raamwerk van een toetsbare hypothese die van toepassing is op de natuur in haar totaliteit. Dit houdt in dat empirisch onderzoek naar de morfische velden van chemische en biologische organismen algemene kenmerken van dergelijke velden aan het licht zou kunnen brengen en op die manier indirect ons inzicht in het motfische veld van Gaia vergroten. Ten tweede schept het de mogelijkheid dat Gaia door morfische resonantie in wisselwerking zou kunnen staan met andere Gaia-achtige planeten elders in het universum. En ten derde betekent het dat door zelfresonantie het morfische veld van Gaia een inherent geheugen heeft. Net als andere organismen bouwt Gaia gewoonten op door zich herhalende patronen van aciviteit. Hoe vaker die patronen word.en herhaald, des te groter de kans dat ze nogmaals plaatsvinden.
We weten heel weinig over Gaia en haar bedoelingen. We weten heel weinig over morfische velden. Maar er is hoop dat we meer te weten zullen komen. Intussen zullen we, welke theorieŽn we ook hebben over de aard van Gaia, in elk geval moeten inzien dat ons eigen leven afhankelijk is van het hare. Als we te achteloos met haar omspringen, is dat voor eigen risico.
(uit: Rupert Sheldrake - "De wedergeboorte van de natuur")





© 2000-2005 Leon Stam